Bureaus voor twee personen vergeleken

Je deelt een ruimte met je partner, zit in een klein kantoor rug aan rug met een collega of zoekt in een coworkingspace een plek voor twee apparaten. De wens voor een gedeelde tafel klinkt in eerste instantie eenvoudig. In de praktijk bepaalt echter niet alleen het bureaublad de keuze, maar het samenspel van werkoppervlak, bewegingsruimte, akoestiek, techniek en individuele ergonomie.

Bureaus voor twee personen zijn daarom niet alleen een meubelkeuze. Een statische dubbele tafel kan volstaan voor korte, vergelijkbare werkzaamheden. Voor dagelijks beeldschermwerk met wisselende gebruikers heb je daarentegen een concept nodig dat zich laat aanpassen aan lichaamslengte, werkwijze en apparatuur. Het onderstaande overzicht laat zien welke oplossing bij welke situatie past.

Wanneer een bureau voor twee personen zinvol is

Een stel werkt thuis in één ruimte. Beiden hebben een monitor, een toetsenbord en wat opbergruimte nodig, maar niemand wil twee complete werkplekken in de kamer verdelen. In een klein kantoor werken twee personen aan een gezamenlijk project en moeten ze snel kunnen afstemmen. In een coworkingspace delen twee freelancers een flexplek, maar op verschillende tijden.

In alle drie de gevallen gaat het om meer dan bespaarde vloeroppervlakte. Je moet bepalen hoe er gelijktijdig wordt gewerkt, welke apparaten op het bureau staan en of beide personen rust nodig hebben. Een gedeelde tafel is zinvol als de werktijden vergelijkbaar zijn, de werkzaamheden op elkaar lijken en de werkplekken duidelijk van elkaar kunnen worden gescheiden.

Een eigen bureau per persoon is de betere keuze als de ene persoon voortdurend belt en de andere geconcentreerd analysewerk doet. Ook sterk uiteenlopende werktijden pleiten niet automatisch voor een dubbele tafel. Als een werkplek regelmatig vrij blijft, kan een gedeeld systeem zinvol zijn. Moeten beide werkplekken echter permanent volledig ingericht blijven, dan heb je voldoende diepte, opbergruimte en een nette technische scheiding nodig.

Praktische vuistregel: Beslis eerst over de werkrelatie, daarna over de vorm van het bureau. Nabijheid helpt bij samenwerking, afstand helpt bij concentratie.

De Duitse kantoorpraktijk pleit ervoor om oplossingen voor twee personen serieus te nemen. Een studie van de TU Darmstadt over kantoorwerk noemt gedeelde kantoren voor twee tot drie medewerkers als meest voorkomende kantoorvorm met 39 %. Tegelijkertijd werkt 69 % van de ondervraagden op een vaste werkplek, terwijl 23 % aan desksharing doet. Medewerkers in kantoren voor twee tot drie personen komen daar op 67 % tevredenheid, tegenover telkens 53 % in open kantoortuinen en multispace-concepten.

Ook de IBA-studie over de status quo van kantoorwerk beoordeelt kleine kantoreenheden als stabiel. 53 % van de kantoormedewerkers werkt in een kantoor voor één of twee personen. Dit aandeel lag in 2023/24 slechts 5 procentpunten onder de waarde van 2014. De vier gangbare concepten verschillen vooral in hoe ze communicatie, privacy, vloeroppervlak en aanpasbaarheid wegen.

De vier gangbare concepten in overzicht

De basisvorm bepaalt hoe dicht twee personen bij elkaar zitten, waar de monitoren heen wijzen en waar kabels en opbergruimte worden ondergebracht. Een benchsysteem is niet zomaar een lange tafel. Een L-vorm is niet automatisch ruimtebesparend. Doorslaggevend is of de geometrie past bij jouw ruimte en jouw werkwijze.

Benchsysteem

Bij het benchsysteem zitten twee personen aan één doorlopend blad, meestal met een gezamenlijke middenzone voor kabels of techniek. Deze oplossing past bij teams die vaak overleggen, documenten delen of aan één project werken. Een bureauscheidingswand verbetert de visuele en akoestische afscheiding, zonder de directe uitwisseling volledig te verhinderen.

Het nadeel is het ontbreken van privacy. Toetsenbordgeluiden, telefoongesprekken en bewegingen blijven voor beide personen aanwezig. Bovendien leidt een gedeeld blad tot conflicten als een gebruiker meer diepte of een andere bureauhoogte nodig heeft.

L-vorm

De L-vorm benut een hoek van de ruimte en verdeelt de werkzones over twee benen. Beide personen kunnen in dezelfde richting of licht verschoven werken. Dat vermindert direct oogcontact en zorgt voor een duidelijke visuele grens.

Je hebt hiervoor wel meer diepte nodig dan bij een recht blad. De hoek mag niet worden geblokkeerd door monitoren, dockingstations of opbergmiddelen. Voor een gezamenlijk thuiskantoor is de L-vorm vaak de meest evenwichtige basisvorm, mits de geometrie van de ruimte dit toelaat.

Tegenover elkaar geplaatste tafels

Twee tegenover elkaar geplaatste bladen tegen een gemeenschappelijke achterwand zorgen voor een vaste visuele afscheiding. De gebruikers zien elkaar minder direct en kunnen geconcentreerder werken. Deze variant is ook geschikt voor scholings- of trainingssituaties, als de plekken duidelijk zijn georganiseerd.

Er is wel een voldoende lange wand en een goed werkende doorgang nodig. Zonder akoestische maatregelen kunnen gesprekken nog steeds duidelijk doorklinken.

In hoogte verstelbare dubbele werkplekken

Hier staan twee elektrisch verstelbare bureaus naast elkaar, of dragen twee onafhankelijk aangestuurde frames een visueel verbonden blad. Deze oplossing kost meer, maar biedt het doorslaggevende voordeel: beide personen kunnen hun werkhoogte afzonderlijk aanpassen.

Dat is vooral belangrijk als mensen met een verschillende lichaamslengte dagelijks op dezelfde werkplek werken. Een grote tafel met een vaste hoogte vervangt geen individuele aanpassing.

Maten en normen voor dubbele werkplekken

Bij de planning telt niet alleen de totale breedte. Een beeldschermwerkplek heeft bruikbare diepte, bewegingsruimte en voldoende beenruimte nodig. De BAuA legt in de ASR A1.2 uit dat bij direct naast elkaar geplaatste werkplekken per werkplek minimaal 1,20 m bewegingsruimte moet worden voorzien. De VBG noemt voor een volwaardige beeldschermwerkplek een bureaublad van minimaal 1,6 m x 0,8 m, zodat gangbare werkmiddelen praktisch kunnen worden geplaatst.

Voor één persoon gelden dus 160 cm breedte en 80 cm diepte als solide basis voor normaal beeldschermwerk. Bij twee personen volstaat het niet om de breedte simpelweg te verdubbelen en de ruimte ertussen te vergeten. Elke plek heeft een eigen bedieningszone, een vrije beenruimte en een bewegingszone nodig.

De DGUV Information 215-410 koppelt de eisen aan kantoormeubilair aan de ergonomische behoeften van verschillende lichaamsmaten. DIN EN 527-1 en DIN 33402-2 vormen hiervoor de maatgevende basis. Een breedte van 1200 mm kan bij één monitor en weinig papierwerk bij uitzondering volstaan. Voor twee personen met meerdere monitoren, documenten en parallel werk is ze ongeschikt.

Een benchsysteem heeft daarom een duidelijk gescheiden totaaloppervlak nodig. De vaak genoemde planningswaarden voor concrete indelingen moet je niet los van elkaar bekijken. Een recht blad moet de individuele werkzones, middenzones en kabelroutes kunnen opnemen. Bij een L-vorm bepaalt de diepte van de benen de bewegingsvrijheid. Tegenover elkaar geplaatste tafels hebben bovendien een vrije doorgang nodig. Bij een elektrisch verstelbaar systeem moet je controleren of frame, blad en kabels tijdens de hele beweging stabiel blijven.

Voor je persoonlijke zithoogte helpt bovendien een gids voor de optimale bureauhoogte. Een vast bureau ligt doorgaans op 740 mm plus of min 20 mm. In hoogte verstelbare zitwerkplekken bestrijken doorgaans 650 tot 850 mm, zit-staanbureaus 650 tot 1250 mm. Deze bereiken zijn vooral relevant als twee gebruikers hetzelfde oppervlak om de beurt of tegelijk gebruiken.

Ergonomie en kabelmanagement in de praktijk

Een dubbele werkplek werkt ergonomisch alleen als beide personen hun invoerapparatuur, monitoren en lichaamshouding onafhankelijk kunnen organiseren. Een gezamenlijke bureauhoogte is daarvoor zelden voldoende. Verschillende lichaamsverhoudingen leiden er snel toe dat de ene persoon te hoog en de andere te laag zit.

Elektrisch verstelbare systemen lossen dit probleem alleen netjes op als de twee werkplekken afzonderlijk bestuurbaar zijn. Twee kolommen of twee bureauframes moeten onafhankelijk werken of aparte geheugenposities hebben. De in de praktijk relevante verstelbereiken lopen, afhankelijk van de constructie, van het zitbereik tot in het zit-staanbereik. Eén gezamenlijke besturing zonder aparte posities is voor twee gebruikers onpraktisch.

De werkzones moeten gescheiden blijven

Plan per persoon een eigen monitorzone, toetsenbordpositie en opbergruimte. Bij een gedeeld blad mogen de monitorvoeten niet naar het midden uitwijken, omdat ze anders de bruikbare ruimte van de andere plek verkleinen. Vooral bij brede monitoren of meerdere beeldschermen heb je voldoende diepte en een duidelijke toewijzing nodig.

Ook de kabels moeten niet in één enkele middenbak samenkomen. Beter zijn twee gescheiden kabelgoten, één links en één rechts, aangevuld met verticale kabelgeleiders langs de bureaupoot en kabeldoorvoeren in het blad. Een eigen stekkerdoos met overspanningsbeveiliging per persoon vergemakkelijkt schoonmaken, verbouwen en storingen opsporen.

• Benchsysteem: Een doorlopende powerrail onder de bureaurand past bij gedeelde bladen.
• Tegenover elkaar geplaatste tafels: Vloerdozen voorkomen dat leidingen dwars over de vloer lopen.
• L-vorm: De hoek heeft een eigen kabelroute nodig, anders verzamelen voedingen en dockingstations zich in de kniezone.
• Gescheiden werkplekken: Twee kabelgoten zijn zinvoller dan één overvolle centrale oplossing.

Meer details vind je in het artikel over kabelmanagement op de werkplek. Ook akoestiek hoort bij de planning. Een bureauscheidingswand kan geluid tussen de plekken verminderen, maar mag het zicht op de deur niet belemmeren. Voor telefoonwerk en geconcentreerde taken is een zijdelingse of middenafscherming meestal zinvoller dan een hoge, gesloten wand.

Materialen en kosten vergeleken

Het materiaal bepaalt stabiliteit, gewicht, kantvastheid en uitstraling. Bij een stationaire dubbele werkplek kun je zwaardere bladen gebruiken. Bij een elektrisch verstelbaar systeem moet het frame het gewicht van het blad, de monitoren, de houders en andere apparatuur betrouwbaar kunnen verplaatsen.

Met melamine gecoate spaanplaat met een dikte van 25 tot 30 mm begin je doorgaans. Ze is voordelig en geschikt voor stationair gebruik. Veelvuldig in hoogte verstellen belast de kanten en verbindingspunten echter sterker. Multiplexplaten met HPL-coating zijn stabieler en duurzamer en kosten per meter ongeveer 30 tot 50 % meer dan eenvoudige standaardoplossingen. Deze gegevens over materiaalkeuze en kosten komen uit de aangeleverde product- en planningsgegevens, niet uit een algemene marktstatistiek.

Massief hout van eiken of beuken oogt hoogwaardig en is vooral geschikt voor vaste bureauhoogtes. Het hoge bladgewicht kan elektrische aandrijvingen zwaarder belasten. Stalen frames met vierkante buisprofielen van 60 x 60 mm of 80 x 80 mm bieden een hoge stijfheid. Aluminium frames zijn lichter en ogen ingetogener, maar zijn duurder.

Een solide dubbele werkplek ligt binnen het opgegeven prijskader van 500 Euro voor een eenvoudige stationaire oplossing tot 3.500 Euro voor een in hoogte verstelbare premiumuitvoering. Doorslaggevend is niet het bedrag alleen, maar de uitrusting per werkplek. Als je bespaart op het frame, maar twee zware monitoropstellingen plant, kan de stabiliteit een knelpunt worden. Als je bespaart op het blad, ontbreken vaak diepte en belastbare kabeldoorvoeren.

Voor bedrijven tellen bovendien montage, reserveonderdelen, garantie en uitbreidbaarheid mee. Een modulair systeem is gemakkelijker aan te passen aan extra plekken dan een op maat gebouwd massief houten blad.

Aanbeveling per gebruikslocatie

Voor een gezamenlijk thuiskantoor met twee volwassenen raad ik een in hoogte verstelbare L-vormige dubbele werkplek aan. De hoek scheidt de werkgebieden visueel, zonder de ruimte door een extra wand te verdelen. Beide personen kunnen onafhankelijk zitten of staan, terwijl monitoren en documenten op hun eigen been blijven.

Een beenlengte van 180 tot 200 cm is voor dit gebruik realistisch, mits de ruimte de bijbehorende diepte en bewegingsruimte biedt. De L-vorm past vooral goed als de ene persoon regelmatig belt en de andere geconcentreerd werkt. Hij is ook geschikter voor verschillende apparatuur dan een doorlopend blad, omdat elk gebied afzonderlijk kan worden ingericht.

Klassiek kantoor met vast team

In een kantoor met een team dat permanent samenwerkt is het benchsysteem de pragmatische keuze. Het benut de ruimte efficiënt en ondersteunt korte afstemmingen. Vul het blad aan met scheidingswanden, gescheiden stroomvoorziening en persoonlijke opbergruimte. Zonder deze elementen wordt de tafel snel een gezamenlijke opbergplek in plaats van twee volledige werkplekken.

De werkplekplanning voor open kantoorruimtes moet bovendien rekening houden met looproutes, geluid en mogelijkheden om je terug te trekken. Een benchsysteem past niet bij elk team. Als telefonische coaching en stil conceptwerk direct naast elkaar plaatsvinden, heb je akoestische scheiding of verschillende zones nodig.

Coworking en flexibel gebruik

In een coworkingspace werkt een mix beter dan een uniforme indeling. Gebruik benchplekken voor communicatiezones en in hoogte verstelbare individuele bureaus aan de wand voor geconcentreerde taken. Tegenover elkaar geplaatste tafels zijn de moeite waard als parallel werken zonder voortdurend oogcontact of een trainingskarakter centraal staat.

Bij dagelijks gebruik door personen van verschillende lengte is elektrische verstelbaarheid geen optionele extra. Een grote statische tafel biedt oppervlak, maar geen individuele zit-staanpositie. Voor DESKSPACE is in dit verband een elektrisch in hoogte verstelbaar bureau van 200 x 80 cm relevant, als twee meter bureaubreedte nodig is voor meerdere monitoren of extra apparatuur. Het Corner-concept laat zich met een instelhoek van 180 graden en grotere bureaubladen in een L-vorm plannen. De genoemde productgegevens komen uit de verstrekte fabrikantinformatie.

Checklist vóór de aankoop

Controleer de werkplek niet alleen in de meubelcatalogus. Markeer het vloeroppervlak op de grond, zet monitoren en stoelen proefsgewijs neer en controleer of beide personen tegelijk kunnen opstaan, zitten en de plek kunnen verlaten.

• Vloeroppervlak: Past het gekozen concept in de ruimte, inclusief stoelen, kast, doorgang en bewegingszones?
• Werkoppervlak: Krijgt elke persoon minimaal 1600 x 800 mm voor normaal beeldschermwerk, zoals beschreven in de DGUV Information 215-410?
• Concept: Past bench, L-vorm, tegenover elkaar of individuele verstelling bij de daadwerkelijke samenwerking?
• Zit-staanfunctie: Kunnen beide gebruikers hun hoogte onafhankelijk instellen?
• Beenruimte: Blijven kabelgoten, bureaupoten en ladeblokken buiten de kniezone?
• Akoestiek: Heb je een scheidingswand, zijpaneel of aparte rustzone nodig?
• Techniek: Heeft elke plek eigen stroomvoorziening, kabeldoorvoer en dockingstation?
• Draagvermogen: Draagt het frame blad, monitoren, houders en accessoires op elke hoogte?
• Opbouw: Past het blad door deuren, trappenhuis en lift?
• Budget: Is het bedrag per werkplek berekend, inclusief frame, kabelmanagement en accessoires?
• Service: Zijn garantie, reserveonderdelen, montage en retournering duidelijk geregeld?

Een dubbele werkplek is geschikt als oppervlak, techniek en ergonomie samen worden gepland. DESKSPACE biedt hiervoor elektrisch in hoogte verstelbare bureausystemen, bureaubladen, frames en accessoires voor thuiskantoor, kantoor en flexibele teamruimtes. Bekijk de passende oplossingen en plan je werkplek met DESKSPACE, voordat je een gedeeld bureaublad bestelt.